Wegens een onvoorziene samenloop van omstandigheden bracht ik onlangs een weekend door op Zanzibar. Dat is geen straf: de aankomst in Stone Town is onvergetelijk en de tropische eilandjes voor de kust van Oost-Afrika zijn een en al palmen, witte stranden en helderblauwe zeeën.

Op zondag maakten we tochtje in een dhow, een traditioneel Arabisch schip dat in Oost-Afrika nog overal vaart. Eerst snorkelden we wat rond een rif in zee, toen zetten we koers naar een onbewoond eilandje. De enige voetstappen op het strand waren die van onszelf, het enige geluid dat we hoorden was het kabbelen van de zee. Het water was zo helder als mineraalwater, de lucht was blauw. Op het smetteloze strand vonden we enorme tropische schelpen, stuk voor stuk puntgaaf. Hier ga ik later wonen, zei Dochter.

Onbewoonde eilandjes voor de kust van Zanzibar, in Menaibaai

Het eilandje ligt in Menai Bay, een baai van grote ecologische waarde vanwege het koraal, de mangroven, de dolfijnen en de walvissen. Om die reden heeft de baai een beschermde status, maar desalniettemin wordt aan de overkant, op het vasteland van Tanzania, de komende jaren een enorme haven gebouwd. Weliswaar is dat 30 à 40 kilometer verderop, maar het zal toch gevolgen hebben voor het uitzicht en voor de kwaliteit van het zeewater. Nu al zagen we aan de horizon een groot vierkant silhouet van een containerschip, en aan de stranden van de Waddeneilanden is te zien wat er aanspoelt als er een scheepvaartroute langs een eiland loopt.

Dhow geankerd op het eiland

Dhow geankerd op het eiland

Eerder schreef ik al dat Tanzania zowel zacht als hard is. Op zo’n onbewoond eilandje voor de kust van Zanzibar is alles nog zacht. Het zachte bestaat uit de eilandjes, het rif, de authentieke dhows die daar al duizenden jaren varen, de hoge luchten en de stilte. Het harde zit ‘m in de haven die aangelegd wordt, in de wetenschap dat de horizon voller gaat worden en het water viezer, net als in Dar es Salaam. Het harde zit ‘m ook in de wetenschap dat alles met geld te maken heeft, van mijn eigen aanwezigheid hier tot de containerschepen in de verte en de dieselmotoren van de dhows. Toeristen wachten immers niet op het juiste getij en de juiste wind.

Maar misschien moet ik zo niet denken. Misschien moet ik zo veel mogelijk genieten van het zachte en jullie ook laten meegenieten. Laten we zeggen dat het glas halfvol is. Laten we dat gewoon zeggen.

Hier ga ik later wonen, zei Dochter. Deze Long-eyed ghost crab woont er echt.