Mijn naam is Anne Schram. Ik ben een Nederlandse schrijver | redacteuruitgever. Van 2002 tot 2014 woonde ik in Afrika. Eerst in Zambia (Lusaka, 2+ jaar), toen in Swaziland (Big Bend, 1 jaar) en ten slotte in Tanzania (Dar es Salaam, 8+ jaar). In de eerste vier jaar zijn we ongeveer veertig keer verhuisd. In die tijd zijn ook onze kinderen geboren. Hiervoor woonden we een paar maanden in Zuid-Afrika.

In Afrika werkte ik als docent Nederlands, als bestuurslid van een internationale school en als uitgever. Daarnaast deed ik vrijwilligerswerk voor een weeshuis en voor de community waarin we woonden.

Onze tijd in Afrika was soms uitdagend. Vier maanden lang hadden we alleen ‘s nachts stroom (en op zondag). Er waren perikelen met personeel. Onze geliefde nanny stierf aan aids. Twee keer wisten we op het moment van vertrek – voor zomerverlof in Europa – niet zeker of ons contract verlengd zou worden. Een andere keer planden we onze evacuatie, maar het liep met een sisser af. Twee keer ontplofte er buiten onze stad een munitiefabriek. Er waren frustraties over fundi’s, corruptie en mismanagement.

Maar wat was het gaaf. De landschappen. De luchten. De verlaten Robinson Crusoë-stranden. De vele zelfgemaakte kampvuren op het strand. De onbewoonde eilandjes. De vriendschappen. De verhalen. De lifestyle. Onze moestuin. Onze kippen. Onze tuinmannen door de jaren heen. Onze dames. De fantastische internationale school. De fijne Nederlandse school. De belevenissen, klein en groot. Rijden over de eindeloze vloedvlakte van de Kafue. Douchen in de buitenlucht in Kasanka. Zeilen naar Bongoyo. Snorkelen in Chole Bay. Ontmoetingen met dolfijnen, schildpadjes, jachtluipaarden en olifanten. Verse vis eten met je voeten in het zand. Mee uit jagen met de laatste jager-verzamelaars van Oost-Afrika. Gin-tonics op een zandbank in de Zambezi. De fregatvogel boven Toure Drive. Ik genoot zelfs van de insecten.

Ik weet wat Afrika met je doet. Afrika kan iets in je wakker maken: een levenslange liefde voor de natuur, of voor reizen, of voor onverwachte ontmoetingen. Het kan zijn dat Afrika je kijk op het leven verandert. Misschien word je linkser. Misschien word je rechtser. Of allebei. Ook voor je persoonlijke ontwikkeling kan Afrika veel betekenen. Grote kans dat je leert improviseren. Sterker nog: grote kans dat je de schoonheid gaat inzien van improviseren – en van imperfectie. Misschien ga je anders kijken naar bomen en gebouwen. Misschien ga je anders kijken naar ‘ontwikkeling’. Verder is het expatleven in Afrika een kans om je culturele voelhorens te ontwikkelen, om te leren omgaan met een grote variëteit aan mensen en culturen. Hoe dan ook, je zult terugkeren met mooie verhalen, en met beelden die je nooit meer van je netvlies krijgt.

Behalve in Afrika ben ik ook geïnteresseerd in poëzie, onderwijs, klimaatoplossingen, landkaarten, weeskinderen, de Sahara, korte films, publieke kunst, ecologische architectuur en nog veel meer.

Sinds 2014 woon ik weer in Nederland. In mijn vrije tijd schrijf ik essays en poëzie. Je kunt mij inhuren als copywriter, webschrijver of redacteur (zie mijn LinkedIn-profiel). Kijk ook eens op mijn andere blog.