Recente stukjes

Organisch en krom

19|04|2010 07:44

In 1989 was ik voor het eerst in Parijs. Ik herinner me dat het nogal een schok was om de Parijse trottoirs te zien. Ze waren geasfalteerd, uitgesleten en scheef. Dit kan niet waar zijn!, dacht ik. Dit soort stoepen associeerde ik met derdewereldlanden. Eerstewereldlanden hadden net als Nederland keurig betegelde stoepen, ik wist het zeker. Vierkant, recht en strak. Zo moest het zijn. Maar al snel vond ik de Parijse trottoirs verfrissend. Zo kan het dus ook! In Parijs realiseerde ik me dat ik meer houd van organisch en krom dan van recht en hoekig.

Ook mijn oude studentenhuis in Rotterdam was organisch en krom. In de muren zaten scheuren, er waren van hoog tot laag lekkages, een wasbak brak af, een plafond kwam eens naar beneden zetten, de verwarmingsbuizen moesten elke week worden ontlucht en sommige goten en afvoerputjes waren doorlopend verstopt. In veel opzichten was het een krot, ik geef het toe. Het was ook een labyrint: een doolhof van trappenhuizen, gangetjes, hokjes en halletjes. Ik had vrienden die na meerdere bezoeken nog steeds de douche in liepen als ze de uitgang zochten. Toch was dit huis, dit organische samenraapsel van trappen, kamers, keukens en kelders, me liever dan een nette mooibehangen meisjeskamer in een keurig studentenhuis. Het leefde en het zat vol verrassingen. Het had de potentie om iets weergaloos te worden. Iets zonder weerga. Het Huis der Huizen. Overal zag ik mogelijkheden om het huis te verbeteren. Met behoud van het organische, de vertrouwde geur, de scheefheid, de trappen en de hele structuur.

Afrika is als mijn oude studentenhuis. Het is een levendig samenraapsel van mensen, culturen, bomen, bochten, landschappen, mooie luchten, fietsen, handkarren, tuktuks en SUV’s. Het zit vol verrassingen: je weet nooit wat je na de volgende bocht aantreft. In Afrika kun je dagenlang zonder water of elektriciteit zitten (vannacht nog). In de wegen zitten kuilen, waterafvoeren zijn verstopt, overheidsdiensten functioneren niet. In sommige opzichten is het een krot, ik geef het toe, maar het heeft de potentie om iets weergaloos te worden. Iets zonder weerga. Het Continent der Continenten. Overal zie ik mogelijkheden om het te verbeteren. Met behoud van het organische, de geuren, de bomen, de mensen en de hele structuur.

In Afrika is niets strak en recht. Afrika is organisch en krom. En daarom houd ik er zo van.


4 reacties op ‘Organisch en krom’

  1. Gerard schrijft:

    Je visie die ik over Afrika lees, geldt stellig voor de Afrikaanse steden, en wellicht/zeker ook over het ‘Afrikaanse denken’ Over dat laatste kan hij na een tienjarig verblijf beter oordelen dan ik. Over het magnifieke Afrikaanse landschap in al zijn glorieuze veelzijdigheid, deel ik de mening niet, althans niet helemaal. Ik bezocht tenminste tien landen, waaronder Gabon, Saharanaties, Uganda en Ethiopië. Daar waren landschappen te vinden, die oneindig overheersend waren…. tot je weer door zo’n dorp reed. En dan… zie jou impressie.
    Gerard

  2. Maggie schrijft:

    Ik vind het een schitterende vergelijking!
    Zeker als je het huis op de Kortenaer kent! Dit zou je uit moeten bouwen…
    Maggie

  3. Oscar schrijft:

    Dus eigenlijk is Afrika een beetje als Libresse (‘want welke vrouw is er nou recht en hoekig?”)

    Ik deel je mening met een andere mening: ik hou zowel van organisch en krom als van strak en modern, maar vooral van het spanningsveld dat ontstaat waar die twee samenkomen… (ziehier mijn voorliefde voor Rotterdam samengebald in één zin)

  4. els schrijft:

    Ik zie inderdaad beide beelden van jouw schrijven voor me. Dat is een kunst op zich.
    Bochten, kronkels ongelijkheid en labyrinten… ja voor een vakantie vind ik dat heerlijk en inderdaad is mijn ervaring wanneer je daar langer in verblijft je die onvolmaaktheden in past in je leven. Gelukkig maar.

Berichtje achterlaten?

test