Recente stukjes

I don’t mind no power

28|09|2012 09:56

I don’t mind no water, I don’t mind no power, I am just so happy to live here. We’re so lucky.

zei mijn vriendin uit de grond van haar hart. Ik was het helemaal met haar eens. Inténs eens, waren we het. Allicht is dit voor de onvermoede lezer moeilijk voor te stellen, na alle berichten over no power, no water. Zitten er soms aspecten aan Afrika die hier tegenop wegen? Of is het, o horror, is het misschien juist dat no water, no power dat het leven… aantrekkelijk maakt?

Ik voel heel duidelijk wat er zo bijzonder is aan deze plek, maar ik kan het moeilijk onder woorden brengen. Als ik erover brainstorm vallen me woorden in als: saamhorigheid, bomen, koeien, de ongeorganiseerdheid, vriendschap, de mazen van het net, het vleugje avontuur, de zee, de stranden, en leven in een min of meer pre-industriële samenleving. Aan elk van deze woorden kan ik een blogpost wijden, maar de vraag is of ik het ooit invoelbaar kan maken. Een van mijn grootste frustraties is dan ook dat ik mijn Nederlandse vrienden geen deelgenoot kan maken van wat ik zie, voel, hoor, ruik, ervaar, maar vooral zie.

Wat is er dan zo bijzonder aan het leven hier? Waar zit ‘m die magie in? Heeft het te maken met ver weg van thuis zijn? Met de benefits van het expatleven? Met het klimaat?

Een vleugje avontuur

Voor mij is het vooral het vleugje avontuur dat over het dagelijks bestaan hangt. Dat niet alles altijd gaat zoals je verwacht. Dat er soms geen stroom is of geen water. Dat je dat blijmoedig kunt accepteren, dat je dat eenvoudig het hoofd kunt bieden. Primitief leven geeft meerwaarde aan het bestaan, dat weet elke kampeerder. Je staat net even in een andere mode, je bent net even alerter, zoals de vogelaar die achter een raam zit te werken maar toch de lucht in de gaten houdt.

Echt avontuurlijk is mijn leven natuurlijk niet. Mijn dagen bestaan uit opstaan, kinderen naar school helpen, thuis achter mijn opgeruimde bureau aan het werk gaan, cappuccino erbij, een vergadering bijwonen of voorzitten, kinderen ophalen, van ze houwen, ze helpen met huiswerk, op en neer naar de Nederlandse school, boodschappen doen, het avondritueel, en daarna nog even het internet op tot de slaap het wint van de productiviteit.

Avontuurlijk is anders. Maar als het avontuur bestaat uit het slapen onder een muskietennet, uit het horen van de kreet van een overvliegende Afrikaanse Zeearend, uit dagelijks de Indische oceaan zien, en de horizon, en de handkarren op de weg, en de fietsers met manden vol kokosnoten; als avontuur bestaat uit elke week vrienden en nieuwe mensen ontmoeten, als avontuur betekent blij zijn met een bakje aardbeien, sawa, dan ben ik tevreden.


6 reacties op ‘I don’t mind no power’

  1. aart van nes schrijft:

    Ja avontuur, dat is het denk ik. In Nederland is alles goed geregeld, loopt alles volgens vaste patronen. het is fijn dat weer een tijdje te hebben: lekkere warme douche met krachtige straal, electriciteit die het altijd doet, zodat je op elk gewenst moment je e-mails kunt checken en er op kunt rekenen dat je je rapport kunt afmaken als je dat wilt.

    Maar dan valt het extra vies tegen als er dan toch iets tussen komt. De gemakken maken je te weinig flexibel. Je hebt ook bijna niets meer te vertellen, want alles loopt volgens het geijkte patroon.

    Dat is anders in de ontwikkelende landen. Altijd gebeurt er wel iets onverwachts. Dat is soms lastig, maar je bent er op voorbereid, en het feit dat je dat toch weer kunt pareren, draagt bij tot je geluk: ik leef, ik kan dit creatief oplossen. En het maakt je saamhorig, want je weet dat je de andere mensen nodig hebt als het er op aan komt, en dat je dus ook klaar moet staan voor hen. Waarom ruzie maken, als je zo veel beter kunt samenwerken om andere veel grotere problemen samen op te lossen?

    Ja, een vleugje avontuur, een flexibele houding, kijken hoe je eruit komt, in plaats van kijken wie de schuld heeft etc. Het draagt allemaal bij.

    Onze dochter met 18 jaar expat ervaring trekt rond in Zuid Ooost Azie met haar vriend met 0 jaar expat ervaring. Ook hij geniet van alle verrassingen (positief en negatief), en weet dat hij in Nederland niet zo zal zijn als vroeger.

    Hoop dat je nog meer woorden kunt vinden, om dit gevoel duidelijk te maken!

  2. els schrijft:

    Leuk Anne en heel, heel goed geschreven. Ik voel met je mee én toch blijf ik in Nederland wonen. Gisteren spraken wij ook weer over kamperen in Engeland, volgend jaar. Zoeken we toch de primitiviteit weer even op.
    liefs
    els

  3. Maggie schrijft:

    Ik zie een o!… (al staat er horror achter :-)… En een ‘waar zit m de maggie in?’ ;-)… En een schitterende vergelijking met de vogelaar… Dit voelt zo helder en recht uit het hart geschreven. Ik voelde het al wel, mis het.. Maar zoals jij het verwoord, zo ja, helder, zo persoonlijk en toch bijna alles verbeeldend over een hele groep mensen… Ik was weer even in Afrika. Schitterend! bravo…Maggie

  4. Gerard schrijft:

    Dag Anne,

    Het valt niet mee emoties te verwoorden. Maar je bent er in deze ontboezeming heel goed in geslaagd, temeer omdat ik Afika/Tanzania ook meen te kunnen aanvoelen. Complimenten. Want, van Afrika raak je nooit meer vrij.

    kus

    Gerard

  5. Anne schrijft:

    Dank voor jullie leuke reacties. En waar zit ‘m de Maggie dan in?

  6. Kees de Vries schrijft:

    Annemarie, wat ben jij gelukkig. Hou vast dat gevoel, Afrika is ook een bijzonder land. Kees.

Berichtje achterlaten?

test