Expat in Afrika

– Wat wil je nou echt onthouden aan Dar es Salaam?
– De marskramers.
– De MARSkramers? In welke eeuw leven jullie daar?
– Eenentwintigste.
– Maar marskamers zijn toch allang uitgestorven?
– Hier niet. Ze lopen langs de huizen met een stuk karton op hun rug. Daarop hangt alles wat ze verkopen.
– Wat eh, archaïsch.
– Ja. En ze hebben een badeend in hun hand om hun komst aan te kondigen.
– Dat verzin je niet.
– Nee.

In Dar es Salaam is het cruciaal om de eerste druppels uit de douchekop ten volle te benutten. Dat zijn namelijk de enige druppels die aangenaam koel en verfrissend zijn. Het douchewater is de eerste seconden ijskoud, vervolgens een halve minuut gloeiend heet en ten slotte vertrouwd lauw. Heeft te maken met de waterleiding: het eerste stuk ligt in het koele, airconditioned huis, het tweede stuk buiten in de brandende zon en de rest van het water komt uit de zwarte watertank. Expats in Dar weten precies op welk moment ze hun voet, hand, hoofd of ledemaat moeten terugtrekken, op straffe van verbranding.

[Dit is het eerste stukje uit een nieuwe serie: Om te onthouden. In eerste instantie had ik de serie Afscheid van Dar genoemd, maar dat is de goden verzoeken: ik wil namelijk helemaal geen afscheid nemen van Dar. Veel stukjes uit Om te onthouden verschenen eerder in een boekje dat ik maakte voor Nederlanders die wel afscheid moesten nemen van Dar.]