Recente stukjes

Archief voor December, 2013

Should I stay or should I go?

22|12|2013 22:26

– What’s so special about this place? Really, there is not that much. Okay, we have the blue sky, we have the sun, we have the sea, but apart from that? Nothing.

Wonderlijk maar waar: deze uitspraak komt van dezelfde vriendin die eerst zo enthousiast was over Dar. Haar enthousiasme over de stad die ze twee jaar eerder nog zo waardeerde, was omgeslagen in een allesomvattende frustratie. Ze was niet de eerste en ze is niet de enige. Alle expats in Dar kennen het Dar-dipje, maar meestal is zo’n inzinking van tijdelijke aard. Een gin tonic bij de Yacht Club is soms al voldoende om er bovenop te komen. Maar soms duren Dar-dipjes langer of volgen ze elkaar sneller op. De oorzaak varieert: het kan te maken hebben met onzekerheid over de toekomst, een onuitstaanbare baas, toestanden met de werkvergunning, toestanden met de huisbaas, toestanden met onbetrouwbaar huispersoneel of de onmogelijkheid om een betaalbare woning te vinden. Of dat alles tegelijkertijd – de bewuste vriendin scoorde 5 out of 6.

En zo komt voor alle expats op een gegeven moment de vraag: Should I stay or should I go?
Meestal is er één doorslaggevende reden om te blijven of te vertrekken. Het kan iets heel kleins zijn. Zo gaf een kennis ooit aan dat het tijd was om verder te trekken “omdat ik auto’s zie rijden waarvan ik de voor-vorige eigenaar ken.” Goed punt. Iemand anders bleef vanwege het internationale onderwijs. Ook een goed punt. Hier komen er nog een paar.

Waarom zou je blijven?

  • Omdat je in Dar es Salaam veel aardige, inspirerende mensen kent bij wie je je thuisvoelt en door wie je je gekend en gewaardeerd voelt,
  • Omdat het leven interessant en avontuurlijk is, never a dull moment,
  • Omdat je kinderen op een uitstekende internationale school zitten en omdat de onderwijsfilosofie achter PYP, MYP en DP je ontzettend aanspreekt,
  • Omdat je kinderen tweetalig zijn en geen enkel onderscheid maken tussen blank, bruin of zwart, noch naar nationaliteit, achtergrond of religie,
  • Omdat een reclameluw leven je buitengewoon bevalt,
  • Omdat je niet terug wilt naar een maatschappij waar de commercie regeert, met overal aanbiedingen, uitverkoop, kortingen, folders, advertenties, advertorials, 3 voor de prijs van 2,
  • Omdat je zulke ontzettend leuke leerlingen hebt en je ze stuk voor stuk graag naar een mooi eindexamen wilt begeleiden,
  • Omdat de Yacht Club nog steeds een van de allerfijnste plekjes ter wereld is, niet te evenaren, en je er dagelijks van kunt genieten,
  • Omdat het zo fijn is om dagelijks de horizon te kunnen zien, en de hoge luchten, en omdat het zo fijn is dat dat uitzicht niet wordt belemmerd door nare hoge gebouwen die dicht langs de weg staan,
  • Om de zee, de zon, de wolken, de maan, de sterren,
  • Om de goddelijke briesjes,
  • Om de stille, donkere silhouetten van de bomen tegen de avondlucht, die verloopt van diepblauw naar lichtgeel,
  • Omdat je graag ergens woont waar de nacht nog nacht is,
  • Omdat het in Dar es Salaam nog steeds stil is ‘s nachts, op de roep van de griel na,
  • Omdat het zo heerlijk is om ‘s morgens een kilometertje te kunnen zwemmen in een heldere zee met acceptabele temperatuur,
  • Omdat je nooit nooit nooit meer kunt leven zonder de kleuren, de geuren, het buitenleven, de altijd openstaande deuren,
  • Omdat het zo charmant is om ergens te wonen waar het gras langs de weg hoog en wuivend mag zijn en waar de bomen mogen groeien waar ze opkomen,
  • Omdat je niets, maar dan ook niets hebt met gemanicuurde gazons.

Dus waarom zou je in vredesnaam vertrekken?

  • Omdat je wel eens buiten wilt kunnen zitten zonder aangevallen te worden door tijgermuggen,
  • Omdat je graag meer wilt fietsen – de vrijheid, de beweging, de frisse lucht! – en dan graag over fietspaden en niet langs de snelweg,
  • Omdat je voor je kinderen een thuisland wilt waar ze iets kunnen opbouwen: waar ze later kunnen stemmen, een huis kunnen kopen, een goede baan kunnen vinden en hun kinderen naar een goede school kunnen sturen zonder daarvoor elk jaar een klein jaarsalaris neer te hoeven leggen,
  • Omdat Dar es Salaam steeds groter, vuiler en lelijker wordt,
  • Omdat de heggen verdwijnen en de bomen worden omgehakt en omdat er overal over de straten billboards worden gehangen met de omvang van een touringcar,
  • Omdat je niet meer kunt tegen de onverschilligheid, onwil en onkunde van de overheid en de corruptie van de politieagenten,
  • Omdat je zo verdrietig wordt van het afval langs de weg, van het dynamietvissen, de eindeloze kale gebieden met boomstronken, de aanleg van een haven in een ongerept getijdegebied,
  • Omdat je inziet dat de bevolkingsgroei zodanig is dat het in de toekomst alleen maar erger kan worden en niet beter,
  • Omdat het in feite maar zes maanden per jaar acceptabel weer is,
  • Omdat je dagelijks een auto ziet waarvan je de vorige eigenaar kent én de voor-vorige eigenaar,
  • Omdat je graag ziet dat je kinderen zich ontwikkelen tot onafhankelijke tieners, die zelf letterlijk hun weg kunnen vinden in het leven en niet altijd gebracht en gehaald hoeven te worden door pa en ma, of erger, de driver,
  • Omdat je al vijf jaar lang om half zes ‘s morgens opstaat en je er echt, echt, echt niet aan kunt wennen,
  • Omdat het aannemelijk is dat je vroeg of laat je huis wordt uitgezet en je liever zelf het paradijs verlaat dan dat je wacht totdat je eruit wordt gegooid.

Mijn vriendin, die veertien jaar in Afrika woonde en die gedacht had het continent nooit te zullen verlaten, is uiteindelijk vertrokken. De zon, de zee en de blauwe luchten wogen uiteindelijk niet op tegen een psychopathische huisbaas, een gestolen auto, de eindeloze processen om een werkvergunning verlengd te krijgen, de inkomensonzekerheid en, niet te vergeten, het verlangen om dichter bij haar ouders te wonen. Wat zal ik zeggen? Het is een proces.


Zanzibar

18|12|2013 16:55

Wegens een onvoorziene samenloop van omstandigheden bracht ik onlangs een weekend door op Zanzibar. Dat is geen straf: de aankomst in Stone Town is onvergetelijk en de tropische eilandjes voor de kust van Oost-Afrika zijn een en al palmen, witte stranden en helderblauwe zeeën.

Op zondag maakten we tochtje in een dhow, een traditioneel Arabisch schip dat in Oost-Afrika nog overal vaart. Eerst snorkelden we wat rond een rif in zee, toen zetten we koers naar een onbewoond eilandje. De enige voetstappen op het strand waren die van onszelf, het enige geluid dat we hoorden was het kabbelen van de zee. Het water was zo helder als mineraalwater, de lucht was blauw. Op het smetteloze strand vonden we enorme tropische schelpen, stuk voor stuk puntgaaf. Hier ga ik later wonen, zei Dochter.

Onbewoonde eilandjes voor de kust van Zanzibar, in Menaibaai

Het eilandje ligt in Menai Bay, een baai van grote ecologische waarde vanwege het koraal, de mangroven, de dolfijnen en de walvissen. Om die reden heeft de baai een beschermde status, maar desalniettemin wordt aan de overkant, op het vasteland van Tanzania, de komende jaren een enorme haven gebouwd. Weliswaar is dat 30 à 40 kilometer verderop, maar het zal toch gevolgen hebben voor het uitzicht en voor de kwaliteit van het zeewater. Nu al zagen we aan de horizon een groot vierkant silhouet van een containerschip, en aan de stranden van de Waddeneilanden is te zien wat er aanspoelt als er een scheepvaartroute langs een eiland loopt.

Dhow geankerd op het eiland

Dhow geankerd op het eiland

Eerder schreef ik al dat Tanzania zowel zacht als hard is. Op zo’n onbewoond eilandje voor de kust van Zanzibar is alles nog zacht. Het zachte bestaat uit de eilandjes, het rif, de authentieke dhows die daar al duizenden jaren varen, de hoge luchten en de stilte. Het harde zit ‘m in de haven die aangelegd wordt, in de wetenschap dat de horizon voller gaat worden en het water viezer, net als in Dar es Salaam. Het harde zit ‘m ook in de wetenschap dat alles met geld te maken heeft, van mijn eigen aanwezigheid hier tot de containerschepen in de verte en de dieselmotoren van de dhows. Toeristen wachten immers niet op het juiste getij en de juiste wind.

Maar misschien moet ik zo niet denken. Misschien moet ik zo veel mogelijk genieten van het zachte en jullie ook laten meegenieten. Laten we zeggen dat het glas halfvol is. Laten we dat gewoon zeggen.

Hier ga ik later wonen, zei Dochter. Deze Long-eyed ghost crab woont er echt.


test