Recente stukjes

Archief voor November, 2009

ik wil

Msasani Bay

ik wil naar dat water toe.
ik wil het wad tussen mijn tenen voelen, de frisse bries het verkoelende water
ik wil van dichtbij kijken naar de vangst van de vissers trekken aan touwen van netten met drijvers
ik wil de sterns boven de netten zien ze horen de splash in het water
ik wil een zijn met dat landschap het voelen het horen de voeten het water de wind

maar ik hoor
de ronkende motor
voel
de fan van de airco, de zon door het raam
zie
de verre vrijheid
vuile voorruit

ben
een toeschouwer

het landschap open
de auto gesloten.


6 mei 2009


da-ag

Msasani Bay

Eb. Een blauwe houten boot is drooggevallen aan het strand. Ik zie net de top boven het talud uitsteken. Op de boot staan drie stokken. Aan de stokken waaien gerafelde stukken textiel en plastic. De boot is verlaten. Ver op het wad lopen drie mannen.

Dag strandjes van de verre eilanden!
Dag hoge kokospalmen met waaierende kruinen!
Dag geïmproviseerd voetbalveld aan zee!
Dag Msasani Bay!
Da-ag jongens die net mijn auto bereikt hebben!
Jullie zijn te laat & mijn raam is dicht & ik schrijf op papier!

28 april 2009, middag


onzichtbaar

Msasani Bay

Zit ik hier te pielen met een pen en een papiertje. Alsof ik in het papieren tijdperk leef.

De schoonheid, stilheid en vredigheid van het landschap staat in schril contrast met de onzichtbare werkelijkheid van het strandje.

Het uitzicht is geruststellend. De geruststelling strekt zich uit over de werkelijkheid. Niets duidt op onveiligheid. Het is een weten, niet een voelen.

Daar: een man zittend in de schaduw van een boom.

Hier: een man slenterend over de strandweg.

Ik was van plan om hier bomen te planten. Een rij Indian almonds omdat ze goed tegen zout water kunnen en een rij flamboyants omdat ze razendsnel groeien. Misschien doe ik het nog. Maar elke boom is een potentiële schuilplaats.


28 april 2009, ochtend


test